04.06.2024| Źródło: CGTN


Zdjęcie [graficznej rekonstrukcji] Denisovian zamieszkujących Wyżynę Tybetańską. /CFP

Najnowsze badania rzuciły światło na  zachowania prehistorycznych Denisowian, którzy żyli około 160 000 lat temu na Wyżynie Tybetańskiej, odkrywając wskazówki dotyczące tego, jak przetrwali w tak bardzo zróżnicowanych środowiskach.

Wyniki badań, opublikowanych w środę w internetowym czasopiśmie Nature, opisują nowy okaz żebra hominina pochodzącego sprzed około 48 000–32 000 lat. Jego badanie ujawniło strategie adaptacyjne Denisowian do zróżnicowanych i zmiennych środowisk w późnym środkowym i późnym plejstocenie we wschodniej Eurazji.

Badanie wspólnie przeprowadzili naukowcy z Uniwersytetu w Lanzhou, Instytutu Badań Wyżyny Tybetańskiej Chińskiej Akademii Nauk i kilku innych instytucji na całym świecie.

Denisowianie to wymarła grupa archaicznych ludzi, nazwana na cześć jaskini Denisovana na Syberii, gdzie zostali odkryci po raz pierwszy. Zhang Dongju, jeden z badaczy z Uniwersytetu w Lanzhou, powiedział, że Denisowianie wnieśli swój wkład genetyczny w rozwój współczesnych populacji w Oceanii, Azji Wschodniej, Azji Południowej i obu Amerykach.

Zespół badawczy kierowany przez Chen Fahu z Instytutu Badań Wyżyny Tybetańskiej Chińskiej Akademii Nauk przeprowadził wielodyscyplinarne badania  skamieniałości żuchwy, czyli skamieniałości dolnej szczęki, znalezionej w jaskini Baishiya Kras w powiecie Xiahe w prowincji Gansu w północno-wschodniej części Wyżyny Tybetańskiej. Okaz z Xiahe wskazywał, że żuchwa należała do Denisovianina. Badania opublikowano w czasopiśmie Nature w 2019 roku.

Według Zhanga oprócz zidentyfikowania nowego okazu żebra hominina badacze zidentyfikowali także szczątki ponad 20 kategorii zwierząt, w tym zwierzęta roślinożerne, takie jak dzikie jaki, i mięsożerne, takie jak hieny, lamparty śnieżne i lisy tybetańskie, a także małe ssaki, takie jak zające wyżynne i świstaki .

Podczas poprzednich wykopalisk archeologicznych odkopano ponad 2500 kości zwierzęcych. Dalsze analizy zooarcheologiczne i proteomiczne pomogły badaczom uzyskać więcej informacji na temat tych szczątków.

Badania wykazały również, że Denisowianie zajmowali się w jaskini przetwarzaniem i konsumpcją zasobów zwierzęcych, w tym skórowaniem, rozczłonkowaniem i mizdrowaniem [oddzielaniem tłuszczu i tkanki mięsnej od skóry]. Dodatkowo kości wykorzystywano jako surowiec do produkcji narzędzi.

Chen stwierdził, że Denisowianie w jaskini w pełni wykorzystali różnorodne zasoby zwierzęce, co prawdopodobnie pomogło im przetrwać na płaskowyżu przez co najmniej 100 000 lat.

Eksperci podkreślają znaczenie tych odkryć dla zrozumienia cech fizycznych i genetycznych Denisovian, ich aktywności i adaptacji do środowisk położonych na dużych wysokościach. Oferują także ważne materiały i nowe wskazówki do badania współistnienia Denisowian z wczesnymi współczesnymi ludźmi w Azji Wschodniej, a także ich wymiany genetycznej i kulturowej.
_______________________________________
O odkryciu chińskich naukowców pisaliśmy TUTAJ