2023-10-03| Źródło:China Tibet Network News| Autorzy: Wang Shu Zhao Zhenyu

Czy to „szansa” czy „zbieg okoliczności”? To wystawa, która ostro zderza starą kulturę tradycyjną ze współczesną kulturą cyfrową. Tradycyjna mandala wypełniona jest cyfrowymi cząsteczkami generowanymi przez algorytmy. To wystawa pobudzająca wyobraźnię. W korytarzu w kształcie „Hui” Tybetański Dialog między przodkami i współczesnymi artystami o wszechświecie, czasie i przestrzeni.
1 października w Jibenggang Art Center w Lhasie otwarto pierwszą w Tybecie wielkoformatową wystawę sztuki cyfrowej „MVM: Nieskończony Wszechświat (Infinite Universe)". Jest to wystawa, na której chińscy i tybetańscy artyści nowych mediów łączą tradycyjną kulturę tybetańską z nowoczesną ekspresją artystyczną. Wystawa cyfrowa o „Odzie do życia” współtworzona jest poprzez szereg opraw wizualnych i dźwiękowych.

Plakat promocyjny pierwszej w Tybecie dużej wystawy sztuki cyfrowej „MVM: Nieskończony Wszechświat”. Fotografia: Wang Shu.

Centrum Sztuki Jibenggang, w którym znajduje się wystawa, było wcześniej znane jako „Jibungang Lhakang”. Jest to pierwsze muzeum sztuki w Tybecie, które zostało odnowione pod nadzorem konserwatorskim. Jest to „model wszechświata” z historycznym tekstem „świętej przestrzeni”: W XIX wieku tybetański samorząd zbudował to muzeum według najbardziej reprezentatywnej w architekturze tybetańskiej  trójwymiarowej struktury mandali. Niegdyś był to punkt orientacyjny Starego Miasto Lhasa i ucieleśniał tybetańską sztukę, architekturę i esencję historyczną. Przez sto lat Jibengang było cichym świadkiem szeregu ważnych zmian, takich jak wypędzenie brytyjskich najeźdźców, pokojowe wyzwolenie i reformy demokratyczne w Lhasie. Obecnie do tej „idealnej mandali dodano elementy cyfrowe”, dzięki czemu odwiedzający mogą przekroczyć stuletnią oś czasu i spokojnie doświadczyć nieskończonego wszechświata.

Kurator i osoby odpowiedzialne za wystawę, zdjęcie udostępnił organizator.

Wchodząc na wystawę, w zewnętrznym korytarzu z napisem „Hui”, znajdują się cztery grupy zdjęć tradycyjnych tybetańskich melorecytacji - rapu i dawnych dźwięków z tej krainy zarejestrowanych przez tybetańskiego reżysera Kabu w formie obrazów. Bycie wśród nich rezonuje z obrazami , jakbyś był wolny. Podróż przez równoległe wszechświaty. W czterdziestoośmiokolumnowej sali wewnętrznej do wchodzącego stopniowo zbliżała się postać potoku danych. Był to obraz symbiozy ze światem wykreowanym przez młodych artystów za pomocą technologii cyfrowej. Wielu widzów siedziało na podłodze i medytowało nad światem. W centralnej świątyni artysta He Xiangyu wykorzystał swoje cztery zęby mądrości i małą złotą pagodę do stworzenia dzieła zatytułowanego „Wieża Mądrości”, które widzi wszechświat w małych szczegółach i prowadzi ludzi do powrotu ze wszystkich rzeczy we wszechświecie do własnych początków. Tradycja i nowoczesność, nieruchome obrazy i fale, rap i muzyka, niezliczone pozornie różne elementy są tu zintegrowane i zderzając się tworzą nowe wyżyny tybetańskiej kultury i sztuki.

W galerii tej wystawy odtwarzany jest folkowy rap reżysera Kabu, zdjęcie udostępnił organizator.

„Wierzę, że wszystko ma swoje zasady i regulacje. Na tej wystawie od początku masz wyobrazić sobie, jak od zewnątrz do wewnątrz poczuć skończoną ekspansję odpowiadającą nieskończonemu wszechświatowi. W zewnętrznym korytarzu wybraliśmy prace wideo pana Kabu, dzięki prezentacji życia rdzennej ludności z perspektywy historii i niematerialnego dziedzictwa kulturowego, zwiedzający mogą głębiej zrozumieć duchową treść Tybetu.W wewnętrznym kręgu znajduje się dziesięć grup dzieł współczesnych artystów, które prezentowane są za pomocą najnowszych technologii cyfrowych. Prezentacja ma wszystkim uświadomić, aby nie tworzyć  różnic w projekcji kultury ze względu na różne lokalizacje geograficzne, ale także aby wzyscy zrozumieli zalew danych i dominację technologii w obecnym wszechświecie. W centralnej świątyni zwrócić trzeba uwagę na małe, bardzo osobiste dzieło "Zapoznaj się ze wszystkimi dziełami i zwróć całą wystawę naukom humanistycznym oraz zastanów się nad tym, jak prowadzić dialektykę skończoności i nieskończoności wśród ludzi o ograniczonym życiu.” Kurator Li Zhenhua powiedział reporterom. „Być może na tej wystawie można będzie poszerzyć i doświadczyć ludzkiego postrzegania, które jest tłumione przez współczesne społeczeństwo i technologię”.

Zdjęcie przedstawia prezentowaną na wystawie integrację sztuki cyfrowej i tradycyjnej architektury.Fotografia: Zhao Zhenyu.

„W tradycji symbol mandali reprezentuje porządek i harmonię wszechświata i życia. Zdecydowaliśmy się publikować nasze wieloletnie obserwacje i przemyślenia na temat świata w Lhasie, najwyżej położonym mieście na świecie; w jedynym zachowanym budynku mandali w Lhasie. Centrum Sztuki Jiben Gang prezentuje nasze rozumienie i podziw dla wszechświata. W znanym ludziom świecie fizycznym przestrzeń zawsze ma górę i dół, wewnątrz i na zewnątrz, a czas ma swój własny poranek i wieczór. Jednak w wyższych wymiarach, rzeczy nie są izolowane i ograniczone do tu i teraz. WELKIE może być MAŁE, skutek może być przyczyną, a upadek może być powstaniem. „Ja” to ja, ale „ja” zamienia się w niewidzialny głos, który swobodnie przepływa przez różne wszechświaty poprzez rezonans. A w każdym z tych wszechświatów zachodzą tysiące zmian”. - Li Jiamu, jako współkurator wystawy, wyjaśnił dalej konotację „nieskończonego wszechświata”.

Zdjęcie przedstawia prezentowaną na wystawie integrację sztuki cyfrowej i tradycyjnej architektury.Fotografia: Wang Shu.

Muzyka, tak jak cała wystawa oparta na „lustrze” i „rezonansie dźwięku”, jest również jednym z ważnych wymiarów tej wystawy. Relacja między dźwiękiem występuje na tej wystawie wszędzie, od śpiewu w utworach Kabu po elektronikę. Od hałasu do ciszy aż po projekt pola dźwiękowego wewnątrz świątyni, jest to wystawa, na której można zatrzymać się i posłuchać dźwięków na każdym kroku. Aby dopasować tę wystawę do szczególnej architektury mandali w Jibenggang, kuratorzy zaprosili profesjonalnych muzyków do stworzenia głównego tematu tej wystawy, integrującego lokalne dźwięki Tybetu i łączącego je z technologią dźwięku przestrzennego Dolby Atmos, aby stworzyć idealne „pole” i „stan” muzyki, przekształcać muzykę w język i wykorzystywać dźwięk do dialogu z przestrzenią.

„Spędziłem rok podróżując po wszystkich powiatach Tybetu, fotografując ponad 500 artystów ludowych oraz rap i inną sztukę ludową zwykłych ludzi. Na wystawie „Infinite Universe” kuratorzy wykorzystali te dźwięki i obrazy w bardziej reprezentatywny,  holistyczny i artystyczny sposób, czyni to audytorium bardziej powiązanym i bardziej współczesnym.” Tybetański reżyser Kabu bardzo wysoko ocenił tę wystawę.

Zdjęcie przedstawia znanego tybetańskiego trębacza grającego muzykę w centralnej świątyni. Nowoczesna muzyka łączy się ze dawną architekturą. Fotografia: Zhao Zhenyu

Dziś, wraz z szybkim rozwojem technologii informatycznych, jest więcej możliwości i sposobów prezentowania dzieł sztuki. W procesie integracji i zderzenia kultur pojawi się więcej możliwości. Ta wystawa „Infinite Universe" to nieoczekiwany zysk. . Zdaniem dr Sheng Liyu, współzałożyciela Jibenggang Art Center, „Jibengang Lacan” nie jest „białym pudełkiem”, ale ma głębokie znaczenie historyczne, filozoficzne i religijne. Jest koniecznością dla każdego kuratora i artysty . "Teksty, na które można powołać. Ta przestrzeń pokaże ogromną energię za pomocą technologicznej wyobraźni.

Dziedzictwa kultury nie da się oddzielić od „korzeni” kultury tradycyjnej, a innowacyjnego rozwoju kultury od wspólnego wysiłku pokoleń obdarzonych wyobraźnią artystów. Tylko nalegając na przejście od historii do przyszłości i kontynuując narodowy rodowód kulturowy, możemy wykonać dobrą robotę w dzisiejszych przedsięwzięciach kulturalnych i pozwolić na silniejszy rozwój drzewa kulturowego nowej ery.
(reporterzy China Tibet Network/Wang Shu i Zhao Zhenyu)