27.08.2025 | Źródło: CGTN


Tsering Wangyal, znany mistrz ze szkoły Mengthang, starannie szkicuje swoje dzieło, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN)


Nieukończona jeszcze thangka w trakcie rysowania linii, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN)


Inna perspektywa thangki, obraz w trakcie szczegółowego rysowania linii, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN)



Tsering Wangyal, kontynuator dziedzictwa kulturowego miasta Shigatse, kontynuator tradycji malarstwa thangki szkoły Mengthang, przygotowuje materiały do malowania ​​obrazu, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN)

Szkoła malarstwa thangki Mengthang została założona w XV wieku przez Menlę Dondrupa Gyatso w powiecie Lhozhag w prefekturze Shannan, w chińskim Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang]. Z czasem dokonania mistrzów tej szkoły stały się jedną z najbardziej wpływowych tradycji w tybetańskiej sztuce buddyjskiej, a jej malowidła ścienne eksponowane są w Wielkiej Sali Wschodniej, Wielkiej Sali Zachodniej i innych świętych komnatach Pałacu Potala.


Uczeń szkoły thangki, Lhachung z powiatu Sakja w prefekturze Shigatse, pracuje nad swoim obrazem, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN).


Lhachung - ostatnie pociągnięcia pędzla na ukończonym obrazie, fotografia z 2 grudnia 2024 r. (Foto: CGTN).


Pigmenty z pracowni thangki w powiecie Sakja w  prefekturze Shigatse – wykonane głównie na bazie minerałów, sporadycznie uzupełniane farbami roślinnymi, 2 grudnia 2024 r. /CGTN



Prawie ukończona thangka, "Spotkanie w Liangzhou", czeka na ostateczne wykończenie powierzchni, 2 grudnia 2024 r. /CGTN

Tsering Wangyal – przedstawiciel szkoły Mengthang w powiecie Sakja w prefekturze Shigatse – cierpliwie uczy uczniów tej świętej sztuki. Sakja ma głęboki historyczny związek z Mengthangiem: wieki temu założyciel tej szkoły - Menla Dondrup Gyatso podróżował do różnych miejsc – w tym do Sakji – aby uczyć się pod okiem słynnego mistrza Dopy Tashi Gyeltsena.

W XVII wieku mistrz malarstwa Choying Gyatso jeszcze bardziej udoskonalił tę tradycję, łącząc klasyczne techniki z wpływami z centralnych Chin, tworząc szkołę znaną jako Nowa Szkoła Mengthangu. To żywe dziedzictwo nadal kwitnie dzięki zaangażowaniu artystów takich jak Tsering Wangyal i jego uczniów.