14.01.2025 | Źródło: China Tibet Online

O godzinie 9:05. [czasu pekińskiego] 7 stycznia trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,8 nawiedziło powiat Dingri, Xigaze, w Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang]. Na skutek wstrząsów klasztor Zongbu i klasztor Senga Chode w powiecie Dingri zostały poważnie uszkodzone. Miejscowi mieszkańcy i funkcjonariusze natychmiast podjęli działania ratunkowe. Mnisi i mniszki z obu klasztorów zostali uratowani i szybko ewakuowani.

Położony na zboczu wzgórza klasztor Zongbu po trzęsieniu ziemi.

Walcz z czasem, w pierwszej kolejności ratuj życie

Mający ponad 600-letnią historię klasztor Zongbu, to żeńskie zgromadzenie położone na zboczu wzgórza. Tenzin Quzong nadal był przerażony, gdy wspominał trzęsienie ziemi.

„Kiedy nastąpiło trzęsienie ziemi, śpiewaliśmy sutry w głównej sali. Po ewakuacji w bezpieczne miejsce, natychmiast udaliśmy się do klasztoru Zongbu.” Ngawang Tsering z klasztoru Senga Chode wskazał na klasztor Zongbu, znajdujący się stoku na przeciwległej góry. Nawet zwykli okoliczni mieszkańcy zdawali sobie sprawę, że klasztor uległ poważnemu zawaleniu. Miejscowi, m.in. Ngawang Tsering, najpierw przeszukiwali ziemię gołymi rękami, aby przeprowadzić akcję ratunkową i uwolnić kilka zasypanych zakonnic. Udało im się to, zanim przybyli profesjonalni ratownicy.


Kunga Lhakyi, mniszka z klasztoru Zongbu, wspomina trzęsienie ziemi.

Aby zapewnić odpowiednie warunki dla ewakuowanych, szybko stawiano przenośne baraki

W miejscu, do którego ewakuowano dotkniętych katastrofą mnichów i mniszki, ustawiono starannie jeden za drugim przenośne baraki. Mnisi i mniszki mając za opał drewno rozpalali ogniska i gotowali  na nich wodę, kroili kapustę pekińską, żeby przygotować ciepły posiłek.


Mnisi i mniszki w tymczasowym miejscu ewakuacji przygotowują ciepły posiłek.

„Pierwszego dnia mieszkaliśmy w namiotach. Drugiego dnia zbudowano dla nas przenośne domki. Trzeciego dnia mogliśmy już jeść świeże warzywa.” Losang Delek, mnich z klasztoru Senga Chode, był bardzo wzruszony. „Wzięliśmy ze sobą to, co na co dzień jest najbardziej potrzebne, między in wołowinę, baraninę, warzywa, cegły, miski i pałeczki a także herbatę, chcieliśmy zapewnić mnichom i mniszkom dotkniętym katastrofą jak najlepsze warunki w miejscu ewakuacji i dostarczyć im wystarczające zapasy żywności”. Informowali funkcjonariusze służb ratunkowych.


W rozstawionym w miejscu ewakuacji namiocie powstanie oświetlone pomieszczenie  z którego będą mogli korzystać mnisi i mniszki z klasztoru Zongbu i Senga Chode, którzy ucierpieli w wyniku katastrofy.

Szanuj obyczaje spełniając religijne obowiązki w sposób rozsądny i zgodny z prawem

„Poza funkcjonariuszami pełniącym swoje obowiązki w punkcie ewakuacji, wszyscy mnisi i mniszki zaczęli odwiedzać domy ofiar i zgodnie z ich życzeniami, po zapewnieniu im bezpieczeństwa przez ratowników, nieśli wsparcie duchowe i religijną posługę” – powiedział Tsewang Rigzin z klasztoru Senga Chode. W trzęsieniu ziemi zginęło czterech jego krewnych, a przeżyło tylko dwóch starszych członków rodziny. W wyniku trzęsienia ziemi także on odniósł  poważne rany lewej ręki. „Rodziny ofiar uspokoiły się, gdy nas zobaczyły. Dopóki będziemy mogli, zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby spełnić oczekiwania rodzin ofiar”. Dodał Tsewang Rigzin.

Stawiając czoła trzęsieniu ziemi, dotknięci katastrofą mnisi i mniszki nie pozostali bierni. W sposób rozsądny i zgodny z prawem nieśli ludziom dotkniętym katastrofą pociechę, udzielali im duchowego wsparcia i w pełni zapewniali ich potrzeby religijne.


Klasztor Senga Chode po trzęsieniu ziemi.

Ufność w to, że klasztor zostanie odbudowany

Przy wejściu do klasztoru Zongbu dziennikarz spotkał Kungę Lhakyi, która właśnie opuściła szpital. Widząc, że klasztor, który znała, nie jest już taki sam jak kiedyś, zaniepokoiła się perspektywą jego utraty.

Klasztor Zongbu jest zabytkiem kultury klasy powiatowej, natomiast klasztor Senga Chode jest objęty ochroną zabytków kultury na szczeblu Tybetańskiego Regionu Autonomicznego. Zanim siły ratunkowe przystąpiły do ​​przekazywania pomocy rzeczowej, dotknięci katastrofą mnisi i mniszki dobrowolnie dali pierwszeństwo ludziom, którzy ucierpieli w poważniejszych wypadkach.

„Odbudowa klasztoru jest projektem, który wymagać będzie systematyczności. „Na podstawie systemowej oceny skonsolidujemy lub odbudujemy różne klasztory” – powiedział odpowiedzialny za to człowiek.