2018-01-02 Źródło: Xinhua

Każdego dnia, gdy wschodzi słońce, życie wewnątrz klasztoru Drepung zaczyna się tak, jak przez wieki - mnisi budzą się, śpiewają sutry, jedzą lekkie śniadanie i rozpoczynają studia.
Asfaltowa droga łączy klasztor u podnóża góry z zachodnimi przedmieściami Lhasy. Za bielonymi ścianami czai się ukryty świat złotych rzeźb i kolorowych malowideł naściennych.
Drewniane tablice informacyjne w języku chińskim i angielskim są widoczne wszędzie wewnątrz Drepung, kierując tu i tam nieskończone potoki buddyjskich pielgrzymów i zagranicznych turystów .
Przez 600 lat Drepung, największy klasztor szkoły Gelug, był cichym świadkiem wydarzeń poza murami miasta.

NOWOCZESNE MIASTA
Po przetrwaniu setek lat wiele klasztorów jest w złym stanie i potrzebuje budowlanej i konserwatorskiej interwencji.
W ciągu ostatnich pięciu lat  na renowację Drepung wydano ponad 200 milionów juanów (około 30 milionów dolarów amerykańskich) rządowych pieniędzy .
"Budynki zostały naprawione, a teraz budujemy parking i dom opieki" - powiedział Nyima, szef komitetu zarządzającego Drepung.

Władze Tybetu zaczęły finansować klasztory w 2011 roku, dostarczają im energię elektryczną i wodę oraz zapewniają budowę dróg, łaźni, szklarni i zakładów utylizacji śmieci.
Oprócz pieniędzy rządowych, klasztor Drepung zarabia rocznie ponad 10 milionów juanów na biletach wstępu, datkach ofiarowanych przez pielgrzymów i dochodach ze sklepów i herbaciarni. Większość pieniędzy służy do utrzymania budynków i ich dzieł sztuki. Reszta idzie na codzienne życie mnichom.

W prawie każdym klasztorze w Tybecie utworzono komitet zarządzający złożony z urzędników państwowych i mnichów. Przedstawiciele państwa, członkowie komitetu współpracują z reprezentami wspólnot klasztornych zarządzając sprawami klasztorów i rozwiązując problemy, przed którymi stają mnisi.

Dradul wstąpił do klasztoru Tsurpu 31 lat temu. Od zakończenia trzyletniejmedytacji, w pełni klauzurowego odosobnienia, cieszy się wysokim prestiżem w szkole Karma Kagyu .
Dradul jest członkiem komitetu zarządzającego klasztorem i politycznym doradcą władz Tybetu. To za pośrednictwem tych komitetów zarządzających mnisi mają teraz ubezpieczenie medyczne i na życie oraz dodatki na życie. Budynki są utrzymane. Infrastruktura, na przykład drogi, znacznie się  poprawiła.

Datri, wyznaczony przez rząd członek komitetu zarządzającego klasztoru Drepung, pomógł pozyskać ponad 200 000 juanów na pomoc medyczną dla 39 mnichów. Pomógł także 114 mnichom zdobyć zasiłek na utrzymanie.
"Ci urzędnicy są dla nas jak członkowie rodziny, a kiedy mamy problem,  szukać pomocy u nich pomocy", powiedział Ngawang Gonchen, mnich.

NIEOGRANICZONA TRADYCJA

Religijna posługa i studia stanowią podstawową część  życia w klasztorze.

Tybetański Buddyjski Instytut Teologiczny, pierwsza akademia buddyjska w Tybetańskim Regionie Autonomicznym, ma oddziały w 14 głównych klasztorach.
Aby zdobyć najwyższy w buddyzmie tybetański  stopień naukowy - "Geshe Lharampa" - podobny do doktoratu mnisi rozpczynają naukę w wieku od 17 - 30 lat w oddziale Instytutu w Drepung studiując sutrę. Od 2005 roku ponad 100 mnichów zdobyło dyplomy w Tybecie.
"Ci mnisi, którzy studiują sutry, są przyszłością każdego klasztoru", powiedział Ngawang Kunqing, szef Instytutu Drepung. "Dlatego ważne jest, aby dobrze się nimi zająć."
Osoby o nieposzlakowanej opinii i posiadające osiągnięcia akademickie mają okazję uczyć się w Instytucie, który w 2011 roku zrekrutował pierwszą grupę 150 mnichów.
"Zdobycie najwyższego stopnia nie jest łatwe", powiedział Ngawang Chupa, nauczyciel sutry z klasztoru Ganden. Jemu zajęło  to 32 lata. Obecnie uczy sutry ponad 100 mnichów w 4 grupach.

Zgromadzenia Dharmy są nadal najważniejszymi ceremoniami w klasztorach.
Każdego roku,  rocznicę narodzin Buddy,  mnisi  z klasztoru Sera  rozpoczynają zgromadzenie o 6 rano. To wspaniały widok kiedy ponad 500 mnichów śpiewa razem sutry.
W pomyślne dni tybetańskiego kalendarza, klasztory, wielkie i małe, utrzymują trwające niezmiennie  od stuleci te same tradycyjne ceremonie.
Klasztor Tsurphu organizuje 38 takich ceremonii rocznie, podczas gdy klasztory Sera i Drepung urżądzają ich jeszcze więcej.

Według oficjalnych danych Tybecie jest 1,787 miejsc kultu religijnego, rezyduje w nich ponad 46 000 buddyjskich mnichów i mniszek oferując na miejscu posługi religijne, takie jak śluby czy pogrzeby.
"Te posługi odpowiadają nie tylko religijnemu zapotrzebowaniu Tybetańczyków, ale są także obowiązkiem mnichów" - powiedział Dorje Tsering z Biura Religii miasta Shigatse.