China Tibet Online

"Język sygnałów" oznacza sytuację, gdy ludzie używają jakiegoś obiektu lub własnego ruchu ciała do przekazywania informacji innym osobom w  sposób niewerbalny.

Wszystkie narody mają pewne rodzaje języka sygnałów i naturalnie także Tybetańczycy nie są w tym przypadku wyjątkiem. Język sygnałów na obszarach zamieszkanych przez Tybetańczyków jest bogaty i osobliwy a Tybetańczycy są biegli w korzystaniu z tego języka do wyrażenia delikatnych zamiarów.

Na zamieszkanych tybetańskich obszarach najpowszechniej używanym językiem sygnałów przekazywanych z bliskiej odległości są figury, wśród których najbardziej popularne są różne gesty wykonywane za pomocą rąk.

Jeśli Tybetańczyk unosi swój kciuk do góry wyraża zadowolenie lub zgodę, gdyby unosił oba kciuki w tym samym czasie błagałby o litość.

Złożenie swoich dłoni jest oznaką szczerości i szacunku. Z drugiej strony, jeśli ktoś przyciąga jedną dłoń - wtedy chce aby przestać mówić lub coś zamknąć.

Zgodnie z tradycyjnymi zwyczajami, niedozwolone jest przejście frontem przed Gośćmi, jeśli siedzą oni poniżej (np. na dywanie); jeśli ktoś chce przejść wśród gości, prosząc o wyrozumiałość, powinien skłonić się  i wyciągnąć obie ręce z dłońmi skierowanymi w górę.

Jeśli Tybetańczyk odchyla mały palec lewej ręki i pluje, oznacza to, że wyraża pogardę i przekleństwo.

Jeśli Tybetańczyk kładzie swój palec wskazujący na mostku nosa i przeciąga go na usta, to gwarantuje wszystkim wokół, że to co powiedział było prawdziwe i uzasadnione

Jeśli Tybetańczyk  kładzie swój palec wskazujący na szyi i  porusza  tam i z powrotem, a czasami także wypowiada cicho słowa: "a ge lala" cicho, to jest rodzaj modlitwy . Ten szczególny ruch wyjątkowo będzie sprzyjał komunikacji, nawet jeśli druga strona będzie nieczuła, nie może odrzucić prośby.