11.03.2026 | Źródło: China Daily

To zdjęcie lotnicze z drona, wykonano 1 kwietnia 2025 roku, przedstawia autostradę z Lhasy do Nyingchi w Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang] w południowo-zachodnich Chinach.

Powietrze w etnicznej gminie Doyu Lhoba położonej na wysokości ponad 3100 metrów nad poziomem morza jest rozrzedzone. Przez dekady rozrzedzone były także jej  możliwości rozwoju. Położona głęboko na Wyżynie w południowo-wschodnim Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang] gmina, doświadczała trudności w rozwoju z powodu trudnych warunków naturalnych i słabego poziomu usług publicznych. Błotniste drogi, niedobory wody i ograniczony dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej sprawiały, że jeszcze niedawno młodzi ludzie wyjeżdżali w poszukiwaniu lepszego życia, pozostawiając swą rodzimą społeczność z niewielkimi perspektywami na rozwój.

Lecz dziś  Doyu opowiada inną historię. W ostatnich latach transformacja tej wysokogórskiej miejscowości stała się dobitnym przykładem tego, jak modernizacja może przebiegać nawet w zimnych i odległych regionach.

Najbardziej widoczne zmiany nastąpiły dzięki poprawie infrastruktury. Dzięki autostradzie krajowej G219 przebiegającej przez ten obszar i utwardzeniu wszystkich dróg wiejskich, Doyu przeszło od izolacji geograficznej do integracji regionalnej. Zmodernizowane systemy wodociągowe dostarczają teraz czystą wodę z kranu bezpośrednio do domowych kuchni.

Lepszy transport i lepsza łączność przekształciły lokalną gospodarkę. Otwarto rodzinne pensjonaty, a uprawy herbaty z dzioborożca, hodowla pawia modrego i zielone szkółki stały się rzeczywistością. Infrastruktura nie tylko poprawiła warunki i ułatwiła życie, ale także uwolniła lokalny potencjał, przekształcając to, co kiedyś było jedynie odległą forpocztą, w aktywny punkt lokalnej gospodarki.

Usługi publiczne nadążały za tymi zmianami. Szkoła podstawowa w gminie została rozbudowana o nowe budynki dydaktyczne i internaty, umożliwiając ponad 70 uczniom naukę w pobliżu domu. Ośrodek zdrowia potroił swoją powierzchnię i wzmocnił zespół medyczny, umożliwiając leczenie większości powszechnych chorób – niegdyś wymagających długich podróży – na miejscu.

Warunki mieszkaniowe ludzi mieszkających we wsi odzwierciedlają tę zmianę. Nowo wybudowane dwupiętrowe domy zachowują tradycyjne etniczne cechy architektoniczne, a jednocześnie łączą w sobie nowoczesne wzornictwo. Jasne wnętrza i nowoczesne urządzenia wskazują na wyraźny wzrost poziomu życia.

Rozwój gospodarczy i wzrost dochodów zapewniły tej stabilności solidne podstawy. Opierając się na zasobach ekologicznych i cechach etnicznych, miejscowość stopniowo rozwinęła zróżnicowaną strukturę dochodów. Do końca 2025 roku dochód rozporządzalny na mieszkańca w Doyu osiągnął 33 000 juanów (4755 dolarów), co stanowi wzrost o 73,7% w porównaniu z 2020 rokiem.

Doświadczenie Doyu pokazuje, że gdy gospodarka jest dostosowana do lokalnych warunków i przewagi komparatywnej, zyski stają się przewidywalne i mierzalne. Rozwój nie jest wówczas abstrakcyjnym hasłem, lecz przynosi konkretne korzyści mieszkańcom.

Poza dobrobytem gospodarczym, zachodzą głębsze zmiany w kulturze i tożsamości. Lokalna wystawa kultury etnicznej systematycznie prezentuje pochodzenie, stroje i zwyczaje ludu Lhoba. Spółdzielnia odzieżowa prezentuje na targu tradycyjne rzemiosło. Festiwale i warsztaty poświęcone cywilizacji nowej ery pomagają młodszemu pokoleniu zrozumieć i docenić dziedzictwo kulturowe w życiu codziennym. Łącząc zachowanie dziedzictwa kulturowego z rzeczywistym rozwojem gospodarczym i społecznym, tożsamość etniczna nie jest już jedynie symbolem, ale spójną siłą wzmacniającą społeczność.

Skutek tych wysiłków widać w trendach demograficznych. Dzięki stałemu rozwojowi polityki przesiedleńczej liczba stałych mieszkańców gminy wzrosła z 616 osób pięć lat temu do 1479 obecnie, co stanowi wzrost o prawie 140 procent. Powrót ludności doprowadził również do większego jej zaangażowania w sprawy publiczne, od patroli po wolontariat. Gdy źródła utrzymania są bezpieczne, a warunki życia stabilne, osiedlenie się staje się racjonalnym wyborem, a nie poświęceniem. Odzwierciedla to korzyści płynące z rozwoju zorientowanego na ludzi.

Doświadczenia gminy stanowią lekcję dla świata. Wiele regionów na całym świecie, od Andów w Ameryce Południowej po obszary górskie w Afryce, stoi przed podobnymi wyzwaniami, takimi jak migracja, słaba infrastruktura i wysokie koszty zarządzania.

Doświadczenie Doyu sugeruje, że zrównoważona modernizacja obszarów wiejskich opiera się na koordynacji: nowoczesna infrastruktura otwiera przestrzeń dla działalności gospodarczej, edukacja i opieka zdrowotna zapewniają podstawowe potrzeby, gospodarka generuje stabilne dochody, a kultura wzmacnia poczucie przynależności. Skoordynowany rozwój tych twardych i miękkich czynników tworzy zrównoważoną ścieżkę rozwoju.

Modernizacja obszarów wiejskich nigdy nie polega wyłącznie na  osiąganiu wyższych wskaźników ekonomicznych. To kompleksowy projekt obejmujący jakość życia, stabilność społeczną i długoterminowe perspektywy. Jak pokazuje przykład Doyu, gdy infrastruktura obniża koszty utrzymania, usługi publiczne zmniejszają obawy o przyszłość, gospodarka zapewnia godziwe zarobki, a kultura sprzyja poczuciu przynależności, społeczności górskie przestają biernie znosić trudności, umacniają się, stają się domem, w którego tworzenie ludzie chętnie się angażują na dłuższą metę

To podejście skoncentrowane na ludziach, mierzone poprawą jakości życia codziennego, stanowi praktyczny i przekonujący chiński przykład modernizacji regionów wysokogórskich i trudno dostępnych ze względu na niskie temperatury.

Autor jest deputowanym do Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych XIV kadencji i przewodniczącym gminy etnicznej Doyu Lhoba w Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang]. [Zdjęcie udostępnione China Daily]