04.04.2023| Źródło: China Daily

Uczniowie podczas zajęć w Eksperymentalnej Szkole Podstawowej  w Qamdo, Tybetańskim Regionie Autonomicznym, 5 października 2020 r. [Zdjęcie/Xinhua]

Większość pasterzy w autonomicznym regionie Tybetu mieszka na słabo zaludnionych obszarach, co sprawia, że ​​ich dzieci codziennie z wielkimi trudnościami dojeżdżają z domu do szkoły.

Zgodnie z Ustawą o obowiązkowej edukacji, w latach 80 aby rozwiązać ten problem, w latach 80 rząd zaczął oferować w lokalnych szkołach opcjonalne i bezpłatne usługi z internatem. To dlatego większość szkół w Tybecie ma obecnie model mieszany, w szkołach uczą się uczniowie mieszkający w internacie i "dochodzący".

Po około czterech dekadach rozwoju tego systemu, zarządzanie internatem jest profesjonalne i rozważne, zapewniając bezpieczeństwo i komfort uczniom, którzy mogą odwiedzać dom w weekendy, w czasie wakacji szkolnych i na zwolnieniach lekarskich lub z powodu innych spraw osobistych, jeśli jest to niezbędne.

W 2011 r. rząd zaczął zapewniać bezpłatne przejazdy autobusami  dla uczniów mieszkających w internacie przez cały semestr, tak aby osoby mieszkające daleko od szkoły, zwłaszcza te z rodzin o niskich dochodach, mogły cieszyć się bezpieczną i beztroską podróżą do domu i z powrotem do szkoły .
Komunikacja między uczniami mieszkającymi w internacie a ich rodzinami jest zawsze drożna. Niektóre szkoły zapraszają również przedstawicieli rodziców w charakterze opiekunów do bezpośredniego udziału w zarządzaniu internatem, a także do pełnienia roli łączników między uczniami a innymi rodzicami.

Tybetańskie szkoły przywiązują szczególną wagę do do nauki języka, kultury i sztuki tybetańskiej. Nie tylko prowadzą kursy języka tybetańskiego, opery i tańca, thangki, tradycyjnego malarstwa tybetańskiego na bawełnie, haftu - jedwabnych aplikacji i innych symbolicznych sztuk o wyraźnych cechach etnicznych, ale są również zachęcają także uczniów do innowacji w obrębie tych sztuk tradycyjnych w celu nadania im nowej witalności, tak aby uczniowie mogli lepiej przystosować się do szybko zmieniającego się dzisiejszego świata.

Odkąd internaty zaczęły funkcjonować przy tybetańskich szkołach, znacznie ułatwiły one edukację dzieci w wieku szkolnym pochodzącym ze wszystkich grup etnicznych całego Regionu, przyczyniły się do kultywowania i rozwoju tradycyjnej kultury tybetańskiej oraz ochrony lokalnego stylu życia.

Przez większą część historii Tybetu poziom analfabetyzmu wynosił tu aż 95 procent, co stanowiło dokładnie taki sam odsetek ówczesnej populacji co odsetek chłopów pańszczyźnianych, ponieważ tylko osoby znajdujące się wyżej w hierarchii społecznej były uprawnione do korzystania z ograniczonych zasobów edukacyjnych.

Obecnie, dzięki powstaniu nowoczesnego systemu edukacji w Regionie, średni czas nauki w szkole wydłużył się do ponad 13 lat.