20.02.2025 | Źródło: Xinhua

Geru Tseten (z prawej) wsiada do pociągu na stacji kolejowej w Xining, w północno-zachodniej prowincji Chin Qinghai w lutym 2025 r. (Foto: China Railway Qinghai-Xizang Group Co., Ltd./Materiały prasowe za pośrednictwem Xinhua)

Na peronie, wysoko na Wyżynie Tybetańskiej w rześkim powietrzu rozbrzmiał gwizdek zapowiadając rychły odjazd pociągu. Geru Tseten, ze wzrokiem utkwionym w odległym niebie, szybko wsiadł do pociągu, który miał go zawieźć do tętniących życiem miast na południu.

To już drugi raz w życiu, kiedy tybetański pasterz z prowincji Qinghai wsiadł do pociągu. Jego poprzednia podróż miała miejsce kilka lat temu, kiedy udał się na pielgrzymkę do Tybetu [Xizang].

Tym razem, gdy zakończyło się Święto Wiosny i rozpoczął się nowy rok, Geru Tseten dołączył do milionów pracowników migrujących w całym kraju, którzy zmierzali w kierunku centrów gospodarczych, mając nadzieję na poprawę swoich warunków życiowych. Jednak dla Geru Tsetena jest to pierwsze doświadczenie z takimi przedsięwzięciami.

Dla osoby, która pierwszy raz to robi, rządowe wsparcie na zatrudnianie pracowników migrujących i zapewnienie czarterowanych pociągów było mile widzianą ulgą. Geru Tseten zdecydował się na wyprawę po zobaczeniu wydanej przez rząd ulotki o zatrudnieniu i skonsultowaniu się ze swoją siostrą, która pracuje jako kelnerka w Xining, stolicy Qinghai. Tym razem podróżuje z nim.

„Cała moja rodzina utrzymywała się wyłącznie z hodowli bydła i owiec, a niska cena rynkowa produktów rolnych mogła wpędzić moich bliskich w kłopoty” — powiedział Geru Tseten, absolwent szkoły średniej, który aby zwiększyć dochody rodziny, postanowił poszukać zatrudnienia poza swoimi pasterskimi stronami rodzinnymi.

W Chinach duża część populacji pracuje jako pracownicy migrujący, poszukując lepiej płatnej pracy w miastach lub rozwijających się miasteczkach bez osiedlania się tam na stałe. Według oficjalnych statystyk w 2024 r. liczba pracowników migrujących ze wsi wyniosła 299,73 mln.

W czarterowanym pociągu K390, razem z Geru Tsetenem podróżuje prawie 200 innych pracowników migrujących z Qinghai. Podczas gdy Chiny rozwinęły rozległą sieć szybkich pociągów, wolniejsze, pomalowane na zielono pociągi, takie jak K390, oferują bardziej przystępną cenowo opcję podróży pociągiem.

Departament Zasobów Ludzkich i Ubezpieczeń Społecznych prowincji Qinghai zapewnia czarterowane usługi kolejowe w celu transportu pracowników migrujących z obszarów pasterskich. W ostatnich latach prowincja pracowała nad dywersyfikacją dochodów pasterzy, zachęcając ich do poszukiwania zatrudnienia poza ich borykającymi się z problemami finansowymi regionami pasterskimi. Do kwietnia ubiegłego roku 324 600 pasterzy znalazło pracę w innych obszarach.

Oprócz promowania informacji o zatrudnieniu wśród osób poszukujących pracy, władze Qinghai organizują duże targi pracy i organizują czarterowe pociągi i autobusy, aby przewieźć pracowników migrujących bezpośrednio do ich miejsc pracy.

Geru Tseten z ciekawością przeskanował wzrokiem swój wagon, a 26-letni Yulha Tsering, z kręconymi włosami na głowie, ubrany w elegancki strój, przykuł jego uwagę, ponieważ wydał się Geru Tsetenowi osobą wyrafinowaną, „która zna świat zewnętrzny”.

Yulha Tsering przez trzy lata pracował w Szanghaju  jako ochroniarz. W tym roku pojechał z żoną do innego miasta. Ma plan: „Pensja mojej żony mogłaby pokryć codzienne wydatki, a ja zaoszczędzę swoje. Po roku ciężkiej pracy będziemy mieli wystarczająco dużo pieniędzy, aby otworzyć małą jadłodajnię w domu”.

Obok stał Ma Zhongxiao, doświadczony spawacz, poklepał Geru Tsetena po ramieniu na znak wsparcia. „Młodzi ludzie nie powinni obawiać się trudności w żadnej pracy; powinni skupić się na zdobywaniu umiejętności”. Dzięki swoim wyjątkowym umiejętnościom spawalniczym Ma został szefem warsztatu, w którym pracował przez 11 lat w Suzhou, w prowincji Jiangsu we wschodnich Chinach.

Departament Zasob Ludzkich i Ubezpieczeń Społecznych prowincji Qinghai również pracuje nad poprawą umiejętności zawodowych pracowników w regionach rolniczych i pasterskich. Jego celem jest pomoc nisko wykwalifikowanym rolnikom i pasterzom w zdobyciu umiejętności, które mogą prowadzić do satysfakcjonujących możliwości zatrudnienia.

Od początku roku w całej prowincji 7571 na szkolenia zawodowe w ramach programu przyjęto 7571 osób .

Gdy dudniący na szynach pociąg pędził przez góry, rzeki i rozległe połacie pól, Geru Tseten spojrzał przez okno. Odwrócił się do swojej siostry i powiedział: „W tym roku ciężko pracujmy, aby zarobić pieniądze. Jeśli włożymy w to kilka lat wysiłku, możemy kupić nowy dom!”