19.06.2025 | Źródło: People's Daily Online

Na zdjęciu młode antylopy tybetańskiej urodzone w Narodowym Rezerwacie Przyrody Qiangtang w Tybetańskim Regionie Autonomicznym [Xizang] w Chinach, 17 czerwca 2024 r. (Foto: Xinhua/Jiang Fan)

W skali 1:500 000 Chiny opublikowały swoją najdokładniejszą jak dotąd mapę zasięgu roślinności trawiastej na Wyżynie Tybetańskiej. Mapa, opracowana przez zespół kierowany przez Wang Yanfen, profesor Uniwersytetu Chińskiej Akademii Nauk (UCAS), została oficjalnie zaprezentowana we wtorek podczas seminarium akademickiego na temat mapowania roślinności trawiastej.

Eksperci, uczestnicy seminarium podkreślali, że mapa, oparta na badaniach terenowych i wieloźródłowych danych teledetekcyjnych, dokładnie przedstawia rozmieszczenie formacji roślinnych i ma istotne implikacje dla adaptacji do zmian klimatu, zrównoważonego rozwoju i przyszłych badań nad funkcjami ekosystemów na całej Wyżynie.
Wyżyna Tybetańska, znana jako „dach świata” i „wieża ciśnień Azji”, stanowi istotną barierę bezpieczeństwa ekologicznego dla Chin. Jego ekosystem jest zdominowany przez tereny trawiaste, które są ekologicznie delikatne i bardzo wrażliwe na globalne zmiany klimatyczne.

W ciągu ostatnich 50 lat nasilone zmiany klimatyczne i rosnąca aktywność człowieka zmieniły wzorce rozmieszczenia roślinności, przez co istniejące mapy stały się nieaktualne.
Rozpoczęcie drugiej ekspedycji naukowej na płaskowyż w 2017 r. zapewniło nową okazję do zaktualizowania mapy roślinności terenów trawiastych.
Wang powiedziała, że zidentyfikowano 65 formacji roślinnych lub grup formacji, a w porównaniu z poprzednio opublikowanymi wersjami, nowa mapa ujawnia znaczące zmiany roślinności w ciągu ostatnich 40 lat.

Na przykład odsetek górskich hal ("łąk alpejskich"), które preferują wilgotne i zimne warunki, wzrósł na obszarach trawiastych z 50 do 69 procent, co zdecydowanie potwierdza trwający trend ocieplenia i podmakania na Wyżynie — dodała.

W procesie przygotowywania mapy zespół badawczy zintegrował badania in situ, wieloetapowe dane z teledetekcji satelitarnej i technologię sztucznej inteligencji.

To podejście zsyntetyzowało widmowe, strukturalne i funkcjonalne cechy roślin wraz z czynnikami środowiskowymi, takimi jak teren i warunki hydrotermalne — wyjaśniła Wang.
To innowacyjne podejście pokonuje wyzwania związane z dokładną identyfikacją i klasyfikacją zbiorowisk roślinnych w złożonych środowiskach wysokogórskich, co tradycyjnie było trudnym zadaniem.

„W przeciwieństwie do konwencjonalnych technik mapowania podejście to kładzie większy nacisk na wewnętrzny związek między atrybutami zbiorowisk roślinnych a odpowiadającymi im cechami siedliska, zapewniając w ten sposób obiektywność i wydajność procesu mapowania” — powiedziała Wang.

(Redaktor strony internetowej: Zhang Kaiwei, Liang Jun)